หลายครั้งที่ฉันกดถ่ายรูปเขาเข้ามาในกล้อง
ด้วยท่าที่เผลอ หรือตั้งใจโพสท่า
รูปของเขาก็ไม่มีทางไปอยู่ในพื้นที่สาธารณะให้ฉันประกาศได้ว่า รูปนี้ เขาอยู่ตรงนั้น และไปด้วยกันมา
 
คำว่าพื้นที่สาธารณะอาจเป็นประเด็นให้คิดว่า จริงๆแล้วที่ไปไหนมาไหนด้วยกัน
ไม่เพียงพอต่อความต้องการของฉัน อย่างนั้นหรือ
หรือจริงๆความถูกต้องสมควร คือการเก็บความดีใจไว้เงียบเชียบ
 
 
 
นิ่งงัน
 
 
 
 
 
วันนี้ก็เหมือนเดิม ภาพที่ถ่ายมา เขาในมุมที่กำลังมองไปข้างหน้า
และฉันไม่รู้ว่าพอได้ยินเสียงชัตเตอร์แล้ว ผู้ที่กำลังถูกมองผ่านกล้องคนนั้น
จะหันหน้ามา หรือมองฟ้าต่อ
 
เพียงแต่ตอนนี้ฉันกำลังเอียงคอนั่งมองรูปของเขาที่ผ่านการตกแต่งทำสีขาว-ดำและปรับเฉดให้แปลกตา
รูปนี้สวย มุมนี้สวย และเขากำลังตั้งใจมองทางอื่นอย่างมุ่งมั่น และองค์ประกอบสวยอย่างที่ฉันชอบ
 
ถ้าไม่ติดที่ว่า ใครที่ฉันรู้จักและบังเอิญรู้จักเขาจะมาเห็น รูปนี้คงอยู่ในพื้นที่สาธารณะได้ไม่ยาก
 
เพียงแต่เท่านี้ ความสัมพันธ์ก็ยังเดินไปแบบไม่รู้จะยาวจะสั้น
ไม่มีอะไรมาบอกว่าความน่ายินดี ความตื่นเต้น อย่างวัยเด็กสาวควรจะทำเมื่อได้แอบถ่ายชายหนุ่มอย่างนั้น
ฉันจะสามารถทำได้
 
 
 
ละเลยมองข้ามไปแบบเข้าใจ
 
 
ความสัมพันธ์ยังคงไม่ถูกบันทึก เช่นเดียวกับรูปภาพนี้
สุดท้ายฉันก็ไม่บันทึกไว้ตรงส่วนไหน
 
 
ตั้งใจมอง นิ่ง เงียบ และผ่านไป
 
 
 
ไม่เก็บไว้
 
 
 
ไม่บันทึก.....
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
.........................................................................................
ปล. ที่ไปไหนมาไหน บางทีเราก็ซื้อเวลานะ :)

Comment

Comment:

Tweet

อ่าน Blog นี้แล้วยิ้มเช่นเคย คิดถึง.. :)

#1 By [zzlovers] on 2013-12-28 21:37